Dbaj o zdrowie

Istniało też prze­konanie o posępnym świecie pozagrobowym, w któ­rym dusze zmarłych zachowują swoje istnienie w formie cieni. Takim światem był żydowski Szeol, grecki Hades i ich odpowiednik sumeryjski. Wystę­powała też wiara w szczęśliwe siedlisko dusz zmar­łych, którzy za życia zajmowali uprzywilejowaną pozycję społeczną. Było to egipskie Królestwo Za­chodu i królestwo niebiańskie, greckie Elyzjum i skandynawska Walhalla. Występowało także prze­konanie o istnieniu dwóch alternatywnych przezna­czeń duszy zmarłego, uwarunkowanych, zgodnie z bardziej etyczną…

Dusze grzeszników są skazane na piekło, wieczne siedlisko potępionych, które nie tylko jest posępne jak Szeol i Hades, ale także jest miejscem tortur i udręczeń. Z drugiej strony, dusze sprawied­liwych w nagrodę są przyjmowane do raju albo do nieba, wiecznego siedliska szczęścia, jak Elyzjum czy Walhalla, lecz w przeciwieństwie do tych os­tatnich królestw do raju prowadzi nie pozycja spo­łeczna, lecz poprzednie dobre uczynki. Dla wyznawców Hadesu i Elyzjum przeznaczenie duszy zmarłego…

Wiara w sąd dusz po śmierci wystąpiła w dwu skrajnie odległych w czasie i przestrzeni miejscach (niezależnie oczywiście od współczesnego „zniesie­nia odległości”). Wiara ta pojawiła się w Egipcie prawdopodobnie już w epoce Starego Państwa w trzecim tysiącleciu p.n.e., jak również w północ­no-wschodnim Iranie w dorzeczu rzeki Oksos i Jaksartes około VII i VI w. p.n.e. za życia proroka Za­ratustry, który głosił ją w tym regionie. Nie roz­porządzamy dowodami, które by…

Warto jednakże podkreślić, że mają one jeszcze jedną wspólną cechę. Sędzia dusz zmar­łych, w wierzeniach Egipcjan — Ozyrys, i sędzia dusz w religii Persów — Ahura-Mazda, jest w każ­dym przypadku dobrym bogiem, który zwyciężył albo zwycięży w ciężkiej walce z bogiem zła albo ze złym demonem. Ozyrys, po pierwszej klęsce, zwycięża ostatecznie swojego złego brata i prze­ciwnika Seta dzięki dzielności swego syna Horusa i przywiązaniu swej siostry i zarazem żony…